ತಾಯಿ ಬೇರು

ಅಹಂಕಾರದ ಪತನ ಮತ್ತು ಸ್ವಾಭಿಮಾನದ ಉದಯ: ಕಸ ಗುಡಿಸುವವನು ಕೋಟ್ಯಧಿಪತಿಯಾದ ಕಥೆ. ಸೂರ್ಯ ಪಶ್ಚಿಮಕ್ಕೆ ವಾಲುತ್ತಿದ್ದರೂ ಆ ನಗರದ 'ಹಳೇ ಪೇಟೆ' ರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿ ಜನರ ಗಿಜಿಗಿಜಿ ಕಡಿಮೆ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಆ ಬೀದಿಯಲ್ಲೇ ಎತ್ತರವಾಗಿ, ಗತ್ತಿನಿಂದ ಕಂಗೊಳಿಸುತ್ತಿತ್ತು 'ರಾಜೇಶ್ ಪ್ರಾವಿಷನ್ ಸ್ಟೋರ್ಸ್'. ನಾಲ್ಕು ದಶಕಗಳ ಹಿಂದೆ ರಾಜೇಶ್‌ನ ತಂದೆ ಸಣ್ಣದೊಂದು ಗುಮಾಸ್ತನ ಚೀಲದಲ್ಲಿ ದಿನಸಿ ಮಾರುತ್ತಿದ್ದ ಕಾಲದಿಂದ, ಇಂದು ಸೆಂಟ್ರಲೈಸ್ಡ್ ಎಸಿ ಹಾಕಿ ಗ್ಲಾಸ್ ಗೋಪುರದಂತೆ ಮೆರೆಯುವವರೆಗೆ ಆ ಅಂಗಡಿ ಬೆಳೆದಿತ್ತು. ರಾಜೇಶ್‌ಗೆ ತನ್ನ ಈ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದ ಬಗ್ಗೆ ವಿಪರೀತ ಹೆಮ್ಮೆ. ಅವನಿಗೆ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಗಾಜಿನ ಗೋಡೆಯೂ ತನ್ನ ಯಶಸ್ಸಿನ ಸ್ಮಾರಕದಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು. ಅಂದು ಭಾನುವಾರ. ಅಂಗಡಿಯೊಳಗೆ ನೌಕರರು ಇರುವೆಗಳಂತೆ ಓಡಾಡುತ್ತಿದ್ದರು. ರಾಜೇಶ್ ತನ್ನ ಎಂಟು ವರ್ಷದ ಮಗ ಆಕಾಶ್‌ನನ್ನು ಗಲ್ಲಾಪೆಟ್ಟಿಗೆಯ ಪಕ್ಕದ ಐಷಾರಾಮಿ ಕುರ್ಚಿಯ ಮೇಲೆ ಕೂರಿಸಿಕೊಂಡು, "ನೋಡು ಆಕಾಶ್, ಈ ಗಲ್ಲಾ ಪೆಟ್ಟಿಗೆಯಿಂದ ಬರೋ ನೋಟುಗಳ ಸದ್ದು ಕೇಳಿಸ್ತಾ ಇದೆಯಾ? ಇದೇ ಜೀವನದ ಅಸಲಿ ಸಂಗೀತ. ದುಡ್ಡಿದ್ದರೆ ಮಾತ್ರ ಈ ಲೋಕ ನಿನಗೆ ಸಲಾಮು ಹೊಡೆಯುತ್ತೆ," ಎಂದು ಗರ್ವದಿಂದ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದ. ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ, ಅಂಗಡಿಯ ಮೂಲೆಯಲ್ಲಿ ಹನ್ನೊಂದು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ನೆರಳಿನಂತೆ ದುಡಿಯುತ್ತಿದ್ದ ರಮೇಶ, ಕೈಯಲ್ಲೊಂದು ಹಳೆಯ ಪೊರಕೆ ಮತ್ತು ಕಸದ ಬುಟ್ಟಿ ಹಿಡಿದು ಹೊರಬಂದನು. ರಮೇಶನ...

ಕೆರೆಯ ಜೀವಜಲದೊಂದಿಗೆ ಮರಳಿ ಬಂದ ಹಸಿರು ಮತ್ತು ಮಣ್ಣಿನ ಮಮತೆಯ ಸಾರ್ಥಕ ಕ್ಷಣ. ಸಹ್ಯಾದ್ರಿ ಬೆಟ್ಟದ ಸಾಲುಗಳ ನಡುವೆ ಆವರಿಸಿಕೊಂಡಿರೋ ಆ ಪುಟ್ಟ ಹಳ್ಳಿ ಹೆಸರು 'ಬೆಟ್ಟದ ಹಳ್ಳಿ'. ಆ ಊರಲ್ಲಿ ಶಿವಲಿಂಗಯ್ಯ ಅಂದ್ರೆ ಬರೀ ಹೆಸರಲ್ಲ, ಅದೊಂದು ಗೌರವ. ಎಪ್ಪತ್ತರ ಗಡಿ ದಾಟಿದ್ರೂ ಆ ಮನುಷ್ಯನಿಗೆ ಮಣ್ಣು ಕಂಡ್ರೆ ಸಾಕು, ಎಲ್ಲಿಲ್ಲದ ಚೈತನ್ಯ. ಇವತ್ತಿಗೂ ಬರಿಗಾಲಲ್ಲಿ ಗದ್ದೆಗಿಳಿದ್ರೆ ಹದಿನಾರರ ಹರೆಯದವನೂ ಸೋಲಬೇಕು, ಹಂಗಿತ್ತು ಅವರ ಒಡನಾಟ. ಅವರ ಹೆಂಡತಿ ಪಾರ್ವತಮ್ಮನೂ ಅಷ್ಟೇ, ಎಂಥಾ ಕಷ್ಟ ಬಂದರೂ ನಗುಮುಖದಲ್ಲೇ ಸಹಿಸಿಕೊಳ್ಳೋ ಗುಣ. ಆದ್ರೆ, ಮನೇಲಿರೋ ಈ ದಂಪತಿಗಳಿಗೂ ಸಿಟಿಯಲ್ಲಿರೋ ಮಕ್ಕಳಿಗೂ ಅಜಗಜಾಂತರ ವ್ಯತ್ಯಾಸ. ದೊಡ್ಡವ ರವಿ, ಚಿಕ್ಕವ ಸುನಿಲ್ ಇಬ್ರೂ ನಗರದ ಯಾವುದೋ ದೊಡ್ಡ ಕಂಪನಿಯಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು ಕೆಲಸ ಮಾಡೋರು. ಅವರಿಗೆ ಈ ಮಣ್ಣಿನ ವಾಸನೆ ಅಂದ್ರೆ ಒಂಥರಾ ವಾಕರಿಕೆ. ವರ್ಷಕ್ಕೊಮ್ಮೆ ಹಬ್ಬಕ್ಕೆ ಬಂದಾಗ ಮನೇಲಿ ಸಂಭ್ರಮಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಕಿರಿಕಿರಿನೇ ಜಾಸ್ತಿ ಆಗ್ತಿತ್ತು. "ಅಪ್ಪಾ, ಇನ್ನೆಷ್ಟು ದಿನ ಅಂತ ಈ ಕೆಸರು-ಗದ್ದೆ ಅಂತ ಒದ್ದಾಡ್ತೀರಿ? ಮೈಯೆಲ್ಲಾ ಸೊಂಟ ನೋವು ಅನ್ಕೊಂಡು ಇರೋ ಬರೋ ಕಾಯಿಲೆ ತಂದುಕೊಳ್ತೀರಿ. ಈ ಜಮೀನನ್ನೆಲ್ಲಾ ಯಾವುದಾದರೂ ಲೇಔಟ್‌ಗೆ ಮಾರಿಬಿಡಿ. ಒಳ್ಳೆ ರೇಟು ಬರ್ತಿದೆ. ಬಂದ ಹಣದಲ್ಲಿ ಸಿಟಿಯಲ್ಲಿ ಆರಾಮಾಗಿ ಎಸಿ ರೂಮಲ್ಲಿ ಇರಬಹುದು, ನಡಿರಿ ನಮ್ಮ ಜೊತೆ," ಅಂತ ರವಿ ಪೀಡಿಸೋಕೆ ಶುರು ಮಾಡಿದ್ರೆ,...