 |
| "ಸಹಸ್ರಾರು ವರ್ಷಗಳ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಪರಂಪರೆಯ ಪುನರುತ್ಥಾನ: ಅಯೋಧ್ಯೆ ಶ್ರೀರಾಮ ಮಂದಿರ." |
ನನ್ನೆಲ್ಲಾ ಪ್ರೀತಿಯ ಓದುಗರೇ ಮತ್ತು 'ತಾಯಿಬೇರು' ಕುಟುಂಬದ ಸದಸ್ಯರೇ,
ಭಾರತದ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ ಕೆಲವು ಕ್ಷಣಗಳು ಕೇವಲ ಕಾಲಘಟ್ಟಗಳಾಗಿ ಉಳಿಯುವುದಿಲ್ಲ, ಅವು ಭಾವನೆಗಳ ಮಹಾಪೂರವಾಗಿ ಚರಿತ್ರೆಯ ಪುಟಗಳಲ್ಲಿ ಅಮರವಾಗುತ್ತವೆ. ಅಂತಹ ಒಂದು ಸುದೀರ್ಘ, ಸಂಘರ್ಷಭರಿತ ಮತ್ತು ಭಕ್ತಿಯ ಪರಾಕಾಷ್ಠೆಯ ಕಥೆಯೇ "ಅಯೋಧ್ಯೆ ಶ್ರೀರಾಮ ಮಂದಿರ".
ಶತಶತಮಾನಗಳ ಕಾಯುವಿಕೆ, ತಲೆಮಾರುಗಳ ಹೋರಾಟ ಮತ್ತು ಕೋಟ್ಯಂತರ ಹೃದಯಗಳ ಹಂಬಲದ ಫಲವಾಗಿ ಇಂದು ಅಯೋಧ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ರಾಮಲಲ್ಲಾ ಮಂದಸ್ಮಿತನಾಗಿ ನೆಲೆಸಿದ್ದಾನೆ. ಆದರೆ, ಈ ಭವ್ಯ ಮಂದಿರದ ಹಿಂದೆ ಐನೂರು ವರ್ಷಗಳ ಸುದೀರ್ಘ ನೋವು, ಕಾನೂನು ಸಮರ ಮತ್ತು ಅಚಲವಾದ ನಂಬಿಕೆಯ ಕಥೆಯಿದೆ ಎಂಬುದು ನಮಗೆಲ್ಲರಿಗೂ ತಿಳಿದಿದೆ.
ನಮ್ಮ 'ತಾಯಿಬೇರು' ಬ್ಲಾಗ್ನಲ್ಲಿ ಈ ಪುಣ್ಯಭೂಮಿಯ ಇತಿಹಾಸವನ್ನು, ಮಂದಿರದ ಮೇಲಾದ ದಾಳಿಗಳನ್ನು, ನ್ಯಾಯಕ್ಕಾಗಿ ನಡೆದ ಹೋರಾಟವನ್ನು ಮತ್ತು ಇಂದು ತಲೆ ಎತ್ತಿ ನಿಂತಿರುವ ಶಿಲ್ಪಕಲೆಯ ಅದ್ಭುತವನ್ನು ಒಂದು ಕಥಾರೂಪ ಲೇಖನವಾಗಿ ನಿಮ್ಮ ಮುಂದೆ ತರುತ್ತಿದ್ದೇವೆ. ಈ ಸುದೀರ್ಘ ಪಯಣವು ನಿಮಗೆ ಅಯೋಧ್ಯೆಯ ಸಂಪೂರ್ಣ ಚಿತ್ರಣವನ್ನು ಕಣ್ಣಿಗೆ ಕಟ್ಟುವಂತೆ ವಿವರಿಸಲಿದೆ.
ಬನ್ನಿ, ಸರಯೂ ನದಿಯ ತೀರದಿಂದ ಆರಂಭವಾಗಿ, ರಾಮಲಲ್ಲಾನ ಪ್ರಾಣ ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪನೆಯವರೆಗಿನ ಈ ಭಕ್ತಿಪೂರ್ವಕ ಸರಣಿಯನ್ನು ಓದೋಣ.
ಸರಯೂ ನದಿಯ ಅಲೆಗಳು ಅಂದು ನಿಧಾನವಾಗಿ ಹರಿಯುತ್ತಿದ್ದವು. ಸೂರ್ಯನ ಕಿರಣಗಳು ಅಯೋಧ್ಯೆಯ ಗೋಪುರಗಳ ಮೇಲೆ ಬಿದ್ದಾಗ ಇಡೀ ನಗರವೇ ಚಿನ್ನದಂತೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿತ್ತು. ಅಯೋಧ್ಯೆ ಎಂದರೆ 'ಯುದ್ಧ ಮಾಡಲಾಗದ ನಗರ' ಎಂದರ್ಥ. ಇದು ಬರೀ ನಗರವಲ್ಲ, ಇದು ಮರ್ಯಾದಾ ಪುರುಷೋತ್ತಮ ಶ್ರೀರಾಮನ ಜನ್ಮಭೂಮಿ. ಪುರಾಣಗಳ ಪ್ರಕಾರ, ಈ ನಗರವನ್ನು ವೈವಸ್ವತ ಮನು ನಿರ್ಮಿಸಿದನು ಮತ್ತು ದೇವತೆಗಳೇ ಇದನ್ನು ಶೃಂಗರಿಸಿದ್ದರು. ರಾಮರಾಜ್ಯದ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲಿ ಹಸಿವು, ಬಡತನ ಅಥವಾ ಅಧರ್ಮಕ್ಕೆ ಜಾಗವಿರಲಿಲ್ಲ. ಅಯೋಧ್ಯೆಯ ಹಾದಿಗಳಲ್ಲಿ ವೇದಘೋಷಗಳು ಮೊಳಗುತ್ತಿದ್ದವು.
ಕಾಲಚಕ್ರ ಉರುಳುತ್ತಾ ಹೋದಂತೆ, ಸೂರ್ಯವಂಶದ ವೈಭವದ ಕುರುಹಾಗಿ ಅಲ್ಲಿ ಒಂದು ಭವ್ಯವಾದ ಮಂದಿರ ತಲೆ ಎತ್ತಿತ್ತು. ಪ್ರಾಚೀನ ಉಲ್ಲೇಖಗಳ ಪ್ರಕಾರ, ಈ ಮಂದಿರವು ೮೪ ಕಲ್ಲಿನ ಕಂಬಗಳ ಮೇಲೆ ನಿಂತಿತ್ತು ಮತ್ತು ಅಮೂಲ್ಯವಾದ ಕೆತ್ತನೆಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ ಸ್ತಂಭಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿತ್ತು. ಜನರು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಈ ಭೂಮಿಯನ್ನು ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಆದರೆ, ಭಾರತದ ಮೇಲೆ ವಿದೇಶಿ ಆಕ್ರಮಣಕಾರರ ದೃಷ್ಟಿ ಬಿದ್ದಾಗ ಅಯೋಧ್ಯೆಯ ಚಿತ್ರಣ ಬದಲಾಯಿತು. ಆಕ್ರಮಣಕಾರರಿಗೆ ಇದು ಕೇವಲ ಒಂದು ಕಟ್ಟಡವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ, ಬದಲಾಗಿ ಭಾರತದ ಆತ್ಮವನ್ನೇ ಕೆಡವಬಲ್ಲ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಕೇಂದ್ರವಾಗಿತ್ತು.
ಕ್ರಿ.ಶ. ೧೫೨೮ರಲ್ಲಿ ಅಂದಿನ ರಾಜಕೀಯ ಬದಲಾವಣೆಗಳ ನಡುವೆ, ಮೊಘಲ್ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದ ಸ್ಥಾಪಕ ಬಾಬರನ ಸೇನಾಪತಿ ಮೀರ್ ಬಾಕಿ ಅಯೋಧ್ಯೆಯ ಈ ಪವಿತ್ರ ಸ್ಥಾನದ ಮೇಲೆ ದಾಳಿ ಮಾಡಿದನು. ಮಂದಿರದ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ಬದಲಿಸಿ ಅಲ್ಲಿ ಒಂದು ಭಿನ್ನವಾದ ರಚನೆಯನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಲಾಯಿತು. ಅಯೋಧ್ಯೆಯ ಪ್ರಜೆಗಳಿಗೆ ಅದು ಕೇವಲ ಒಂದು ಕಟ್ಟಡದ ಬದಲಾವಣೆಯಾಗಿರಲಿಲ್ಲ, ಅದು ಅವರ ನಂಬಿಕೆಯ ಮೇಲೆ ನಡೆದ ಮರ್ಮಾಘಾತವಾಗಿತ್ತು. ಅಂದಿನಿಂದ ಶುರುವಾದ ಆ ಮೌನ ಸಂಘರ್ಷ, ಮುಂದಿನ ಐನೂರು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಒಂದು ಸುದೀರ್ಘ ಹೋರಾಟಕ್ಕೆ ನಾಂದಿ ಹಾಡಿತು. ಅಯೋಧ್ಯೆಯ ಗಾಳಿಯಲ್ಲಿ ರಾಮನ ಹೆಸರಿತ್ತು, ಆದರೆ ಆ ರಾಮನಿಗೆ ತನ್ನದೇ ಜನ್ಮಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಅತಂತ್ರನಾದ ನೋವಿತ್ತು.
ವರ್ಷಗಳು ದಶಕಗಳಾದವು, ದಶಕಗಳು ಶತಮಾನಗಳಾದವು. ಭಾರತದ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ ಮೊಘಲರು ಹೋದರು, ಬ್ರಿಟಿಷರು ಬಂದರು. ಅಯೋಧ್ಯೆಯ ಆ ವಿವಾದಿತ ಭೂಮಿಯ ಮೇಲಿನ ಹಕ್ಕು ಮಾತ್ರ ಯಾರ ಕೈಗೂ ಸಿಗದ ಒಗಟಾಯಿತು. ಬ್ರಿಟಿಷರ ಆಡಳಿತಾವಧಿಯಲ್ಲಿ, ೧೮೫೦ರ ದಶಕದಲ್ಲಿ ಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ ಈ ವಿವಾದ ನ್ಯಾಯಾಲಯದ ಮೆಟ್ಟಿಲೇರಿತು. ಬ್ರಿಟಿಷರು ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸಲು ಅಲ್ಲಿ ಬೇಲಿ ಹಾಕಿದರು ಮತ್ತು ಒಂದು ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಹಿಂದೂಗಳಿಗೂ ಹಾಗೂ ಮತ್ತೊಂದು ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಮುಸ್ಲಿಮರಿಗೂ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಗೆ ಅವಕಾಶ ಮಾಡಿಕೊಟ್ಟರು.
೧೯೪೭ರಲ್ಲಿ ಭಾರತಕ್ಕೆ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಸಿಕ್ಕಾಗ, ಅಯೋಧ್ಯೆಯ ಭಕ್ತರಲ್ಲಿ ಹೊಸ ಆಸೆ ಚಿಗುರಿತು. ಸ್ವತಂತ್ರ ಭಾರತದಲ್ಲಿ ರಾಮನಿಗೆ ನ್ಯಾಯ ಸಿಗುತ್ತದೆ ಎಂಬ ನಂಬಿಕೆ ಮೂಡಿತು. ೧೯೪೯ರ ಡಿಸೆಂಬರ್ ೨೨ ಮತ್ತು ೨೩ರ ಶೀತಲ ರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ, ವಿವಾದಿತ ಕಟ್ಟಡದ ಮಧ್ಯಭಾಗದಲ್ಲಿ ಶ್ರೀರಾಮನ ಪುಟ್ಟ ವಿಗ್ರಹಗಳು ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡವು. ಈ ಸುದ್ದಿ ಕಾಡ್ಗಿಚ್ಚಿನಂತೆ ಹರಡಿತು. ಸರ್ಕಾರವು ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯ ಗಾಂಭೀರ್ಯ ಅರಿತು ಆ ಜಾಗಕ್ಕೆ ಬೀಗ ಹಾಕಿತು. ಅಲ್ಲಿಂದ ಶುರುವಾಗಿದ್ದೇ 'ಕಾನೂನು ಸಮರ'. ನಿರ್ಮೋಹಿ ಅಖಾಡಾ, ರಾಮಲಲ್ಲಾ ವಿರಾಜಮಾನ್ ಮತ್ತು ಸುನ್ನಿ ವಕ್ಫ್ ಬೋರ್ಡ್ - ಹೀಗೆ ವಿವಿಧ ಪಕ್ಷಗಳು ನ್ಯಾಯಾಲಯದಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ಹಕ್ಕಿಗಾಗಿ ಹೋರಾಡತೊಡಗಿದವು.
೧೯೮೦ರ ದಶಕದಲ್ಲಿ ಈ ಹೋರಾಟವು ಸಮಾಜದ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನೂ ತಲುಪಿತು. ದೇಶದ ಮೂಲೆ ಮೂಲೆಗಳಿಂದ 'ರಾಮಶಿಲೆ'ಗಳು ಪೂಜಿಸಲ್ಪಟ್ಟು ಅಯೋಧ್ಯೆಗೆ ಬರಲಾರಂಭಿಸಿದವು. ವಿಶ್ವ ಹಿಂದೂ ಪರಿಷತ್ ಮತ್ತು ರಾಮ ಜನ್ಮಭೂಮಿ ನ್ಯಾಸ ಈ ಚಳುವಳಿಯನ್ನು ಮುನ್ನಡೆಸಿದವು. ೧೯೯೨ರ ಡಿಸೆಂಬರ್ ೬ರಂದು ದೇಶದ ಲಕ್ಷಾಂತರ ಕರಸೇವಕರು ಅಯೋಧ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಸೇರಿದರು. ಅಂದು ನಡೆದ ಘಟನೆಯು ಹಳೆಯ ರಚನೆಯನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಕೆಡವಿತು. ತದನಂತರ ರಾಮಲಲ್ಲಾನನ್ನು ಒಂದು ಪುಟ್ಟ ಟೆಂಟ್ನಲ್ಲಿ ಇರಿಸಲಾಯಿತು. ಆ ರಾಮಲಲ್ಲಾ ಮಳೆ, ಬಿಸಿಲು, ಚಳಿ ಎನ್ನದೆ ಸುದೀರ್ಘ ೨೮ ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಆ ತಾತ್ಕಾಲಿಕ ಶೆಡ್ನಲ್ಲೇ ನೆಲೆಸಿದ್ದನು.
ಅಯೋಧ್ಯೆಯ ಪ್ರಕರಣವು ಕೇವಲ ಭೂಮಿಯ ವಿವಾದವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ, ಅದು ನೂರಾರು ಕೋಟಿ ಜನರ ಅಸ್ಮಿತೆಯ ಪ್ರಶ್ನೆಯಾಗಿತ್ತು. ಅಲಹಾಬಾದ್ ಹೈಕೋರ್ಟ್ ೨೦೧೦ರಲ್ಲಿ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಮೂರು ಭಾಗಗಳಾಗಿ ಹಂಚಲು ತೀರ್ಪು ನೀಡಿತ್ತು. ಆದರೆ ಯಾರಿಗೂ ಇದು ಸಮ್ಮತವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಪ್ರಕರಣವು ಸುಪ್ರೀಂ ಕೋರ್ಟ್ನ ಮೆಟ್ಟಿಲೇರಿತು. ದಿನನಿತ್ಯದ ವಿಚಾರಣೆ ಆರಂಭವಾಯಿತು. ಸುಪ್ರೀಂ ಕೋರ್ಟ್ ಈ ಪ್ರಕರಣವನ್ನು ತರ್ಕಬದ್ಧವಾಗಿ ಮತ್ತು ಸಾಕ್ಷ್ಯಾಧಾರಗಳ ಮೇಲೆ ಮಾತ್ರ ನಿರ್ಧರಿಸಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿತು.
ಈ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಪುರಾತತ್ವ ಇಲಾಖೆಯ (ASI) ವರದಿಗಳು ಪ್ರಮುಖ ಪಾತ್ರ ವಹಿಸಿದವು. ಭೂಮಿಯ ಆಳದಲ್ಲಿ ಮಂದಿರದ ಕುರುಹುಗಳಾದ ಕಲಾತ್ಮಕ ಕೆತ್ತನೆಯ ಕಂಬಗಳು, ಶಿಲ್ಪಗಳು ಮತ್ತು ಕಲಶದ ಭಾಗಗಳು ಪತ್ತೆಯಾದವು. ವಿವಾದಿತ ಕಟ್ಟಡವು ಒಂದು ಖಾಲಿ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ನಿರ್ಮಾಣವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ, ಬದಲಾಗಿ ಅದರ ಕೆಳಗೆ ಒಂದು ವಿಶಾಲವಾದ ಹಿಂದೂ ಮಂದಿರದ ರಚನೆಯಿತ್ತು ಎಂಬುದನ್ನು ಎಎಸ್ಐ ವೈಜ್ಞಾನಿಕವಾಗಿ ಸಾಬೀತುಪಡಿಸಿತು. ಈ ಸಾಕ್ಷಿಗಳು ಭಕ್ತರ ವಾದಕ್ಕೆ ಭದ್ರವಾದ ಬುನಾದಿ ನೀಡಿದವು.
೨೦೧೯ರ ನವೆಂಬರ್ ೯ರಂದು ಸುಪ್ರೀಂ ಕೋರ್ಟ್ನ ಐವರು ನ್ಯಾಯಾಧೀಶರ ಪೀಠವು ಸರ್ವಾನುಮತದ ಐತಿಹಾಸಿಕ ತೀರ್ಪನ್ನು ನೀಡಿತು. ಸಂಪೂರ್ಣ ವಿವಾದಿತ ಭೂಮಿಯನ್ನು ರಾಮಲಲ್ಲಾ ವಿರಾಜಮಾನ್ಗೆ ನೀಡಲಾಯಿತು. ಇದರೊಂದಿಗೆ ಮುಸ್ಲಿಂ ಸಮುದಾಯಕ್ಕೆ ಗೌರವಯುತವಾಗಿ ಮಸೀದಿ ನಿರ್ಮಿಸಲು ಅಯೋಧ್ಯೆಯಲ್ಲೇ ಐದು ಎಕರೆ ಪರ್ಯಾಯ ಜಾಗವನ್ನು ನೀಡಲು ಆದೇಶಿಸಿತು. ಈ ತೀರ್ಪು ಯಾವುದೇ ಒಂದು ಧರ್ಮದ ಜಯವಾಗಿರದೆ, ಭಾರತದ ಸಂವಿಧಾನ ಮತ್ತು ನ್ಯಾಯಾಂಗದ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಎತ್ತಿ ಹಿಡಿಯಿತು. ಶತಮಾನಗಳ ಸಂಘರ್ಷಕ್ಕೆ ಕೊನೆಗೂ ಕಾನೂನುಬದ್ಧ ಪರಿಹಾರ ಸಿಕ್ಕಿತು.
ರಾಮಮಂದಿರದ ನಿರ್ಮಾಣವು ಆಧುನಿಕ ಎಂಜಿನಿಯರಿಂಗ್ ಮತ್ತು ಭಾರತದ ಪ್ರಾಚೀನ ನಾಗರ ಶೈಲಿಯ ವಾಸ್ತುಶಿಲ್ಪದ ಭವ್ಯ ಸಂಗಮ. ಮಂದಿರದ ನಿರ್ಮಾಣದ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯನ್ನು ಎಲ್ ಆಂಡ್ ಟಿ (L&T) ಕಂಪನಿ ವಹಿಸಿಕೊಂಡರೆ, ಟಾಟಾ ಕನ್ಸಲ್ಟಿಂಗ್ ಎಂಜಿನಿಯರ್ಸ್ ಮೇಲ್ವಿಚಾರಣೆ ಮಾಡಿದರು. ಈ ಮಂದಿರವು ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಅಲುಗಾಡದಂತೆ ನಿರ್ಮಿಸಲಾಗಿದೆ. ಈ ಮಂದಿರದ ಅತಿ ದೊಡ್ಡ ವಿಶೇಷತೆಯೆಂದರೆ, ಇದರ ನಿರ್ಮಾಣದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಿಯೂ ಕಬ್ಬಿಣ ಅಥವಾ ಸ್ಟೀಲ್ ಅನ್ನು ಬಳಸಲಾಗಿಲ್ಲ.
ಇದಕ್ಕೆ ಬಳಸಲಾದ ಕೆಂಪು ಶಿಲೆಗಳು ರಾಜಸ್ಥಾನದ ಭರತ್ಪುರ ಜಿಲ್ಲೆಯ ಬನ್ಸಿ ಪಹಾರ್ಪುರದಿಂದ ಬಂದಿವೆ. ಮಂದಿರವು ಮೂರು ಅಂತಸ್ತುಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದು, ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಅಂತಸ್ತು ೨೦ ಅಡಿ ಎತ್ತರವಿದೆ. ಮಂದಿರದ ಒಟ್ಟು ೩೯೨ ಸ್ತಂಭಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಯೊಂದರ ಮೇಲೆಯೂ ಸನಾತನ ಧರ್ಮದ ೧೬ ದೇವತೆಗಳ ಆಕೃತಿಗಳನ್ನು ಕೆತ್ತಲಾಗಿದೆ. ಮಂದಿರದ ಭದ್ರತೆಗಾಗಿ ೧೪ ಅಡಿ ಎತ್ತರದ 'ಪ್ರಾಕಾರ' (ಸುತ್ತುಗೋಡೆ) ನಿರ್ಮಿಸಲಾಗಿದೆ. ಮಂದಿರದ ಕೆಳಭಾಗದಲ್ಲಿ ಹದಿನೈದು ಮೀಟರ್ ಆಳದವರೆಗೂ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಗಟ್ಟಿಗೊಳಿಸಿ, ಭೂಕಂಪಗಳನ್ನು ತಡೆದುಕೊಳ್ಳುವ ಕೃತಕ ಬಂಡೆಯನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಲಾಗಿದೆ.
ಮತ್ತೊಂದು ಅಚ್ಚರಿಯ ವಿಷಯವೆಂದರೆ ಮಂದಿರದ ಕೆಳಗೆ ಇರಿಸಲಾದ 'ಟೈಮ್ ಕ್ಯಾಪ್ಸೂಲ್'. ಇದು ಸಾವಿರಾರು ವರ್ಷಗಳ ನಂತರವೂ ಮಂದಿರದ ಚರಿತ್ರೆಯನ್ನು ಮುಂದಿನ ಪೀಳಿಗೆಗೆ ತಿಳಿಸಿಕೊಡುತ್ತದೆ. ಭಕ್ತರ ಸೌಕರ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ಮಂದಿರದ ಆವರಣದಲ್ಲಿ ಮ್ಯೂಸಿಯಂ, ಗ್ರಂಥಾಲಯ ಮತ್ತು ಯೋಗ ಕೇಂದ್ರಗಳನ್ನು ಯೋಜಿಸಲಾಗಿದೆ. ಮಂದಿರದ ಸುತ್ತಲೂ ಹಸಿರು ವನವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಲಾಗಿದ್ದು, ಪರಿಸರ ಸ್ನೇಹಿ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಅಳವಡಿಸಲಾಗಿದೆ. ಇದು ಬರೀ ಧಾರ್ಮಿಕ ಕೇಂದ್ರವಲ್ಲ, ಇದು ಭಾರತದ ವೈಜ್ಞಾನಿಕ ಮತ್ತು ಕಲಾತ್ಮಕ ಹಿರಿಮೆಯ ಪ್ರತೀಕ.
೨೦೨೪ರ ಜನವರಿ ೨೨ - ಈ ದಿನ ಅಯೋಧ್ಯೆಯು ಭೂಲೋಕದ ವೈಕುಂಠವಾಗಿ ಬದಲಾಗಿತ್ತು. ಮಂದಿರದ ಗರ್ಭಗೃಹದಲ್ಲಿ ಐದು ವರ್ಷದ ಬಾಲರಾಮನ ಅಂದರೆ 'ರಾಮಲಲ್ಲಾ'ನ ವಿಗ್ರಹದ ಪ್ರಾಣ ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪನೆ ನಡೆಯಿತು. ಮೈಸೂರಿನ ಶಿಲ್ಪಿ ಅರುಣ್ ಯೋಗಿರಾಜ್ ಅವರು ಕೆತ್ತಿದ ಆ ಕೃಷ್ಣ ಶಿಲೆಯ ವಿಗ್ರಹವು ಇಡೀ ವಿಶ್ವದ ಕಣ್ಮನ ಸೆಳೆಯಿತು. ವಿಗ್ರಹದ ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿನ ದೈವತ್ವ ಮತ್ತು ಮುಗುಳ್ನಗೆ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ಭಕ್ತನನ್ನೂ ಮಂತ್ರಮುಗ್ಧರನ್ನಾಗಿಸಿತು. ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪನೆಯ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ದೇಶಾದ್ಯಂತ ದೀಪಾವಳಿಯ ಸಂಭ್ರಮ ಮನೆಮಾಡಿತ್ತು.
ಈ ಮಂದಿರದ ತಾಂತ್ರಿಕ ವಿಶೇಷತೆಯಾದ 'ಸೂರ್ಯ ತಿಲಕ'ವು ವಿಜ್ಞಾನಿಗಳ ಕೈಚಳಕಕ್ಕೆ ಸಾಕ್ಷಿ. ಪ್ರತಿ ರಾಮನವಮಿಯಂದು ಮಧ್ಯಾಹ್ನ ಸೂರ್ಯನ ಕಿರಣಗಳು ಕನ್ನಡಿ ಮತ್ತು ಲೆನ್ಸ್ ಗಳ ಮೂಲಕ ಹಾಯ್ದು ನೇರವಾಗಿ ರಾಮನ ಹಣೆಯ ಮೇಲೆ ಬಂದು ತಿಲಕದಂತೆ ಶೋಭಿಸುತ್ತವೆ. ಅಯೋಧ್ಯೆಯು ಇಂದು ವಿಶ್ವದಾದ್ಯಂತ ಪ್ರವಾಸಿಗರನ್ನು ಸೆಳೆಯುತ್ತಿದೆ. 'ಮಹರ್ಷಿ ವಾಲ್ಮೀಕಿ ಅಂತರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ವಿಮಾನ ನಿಲ್ದಾಣ' ಮತ್ತು ಆಧುನಿಕ ರೈಲ್ವೆ ನಿಲ್ದಾಣದ ಮೂಲಕ ಸಂಪರ್ಕ ಕ್ರಾಂತಿಯೇ ಸಂಭವಿಸಿದೆ. ಇದರಿಂದ ಸ್ಥಳೀಯವಾಗಿ ಸಾವಿರಾರು ಉದ್ಯೋಗಗಳು ಸೃಷ್ಟಿಯಾಗಿವೆ.
ರಾಮಮಂದಿರವು ಕೇವಲ ಒಂದು ಸಮುದಾಯದ ನಂಬಿಕೆಯಲ್ಲ, ಅದು ಭಾರತದ ಏಕತೆಯ ಸಂಕೇತ. ರಾಮನು ಸಾರಿದ 'ಸಕಲ ಜೀವರಾಶಿಗಳ ಹಿತ' ಮತ್ತು 'ಸಮಾನತೆ'ಯ ಸಂದೇಶ ಇಂದಿನ ಸಮಾಜಕ್ಕೆ ಅತ್ಯಗತ್ಯ. ಜಾತಿ-ಮತಗಳ ಬೇಧವಿಲ್ಲದೆ ಲಕ್ಷಾಂತರ ಭಕ್ತರು ಪ್ರತಿದಿನ ಇಲ್ಲಿಗೆ ಭೇಟಿ ನೀಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಈ ಮಂದಿರವು ಭಾರತದ ಸಹಿಷ್ಣುತೆ, ಸಂಯಮ ಮತ್ತು ದೀರ್ಘಕಾಲದ ಹೋರಾಟದ ಯಶಸ್ಸಿನ ಕಥೆಯಾಗಿದೆ. ರಾಮಮಂದಿರವು ನಮಗೆ ಕಲಿಸುವುದು ಒಂದೇ - ನ್ಯಾಯದ ದಾರಿ ಎಷ್ಟೇ ಕಠಿಣವಾಗಿದ್ದರೂ, ಸತ್ಯದ ಅಂತ್ಯ ಯಾವಾಗಲೂ ಸುಂದರವಾಗಿರುತ್ತದೆ.
❖
ಲೇಖಕರು: ರವಿ ಬೂಕನಬೆಟ್ಟ
ಬರಹ ಓದಿದ್ದಕ್ಕಾಗಿ ಧನ್ಯವಾದಗಳು
ಇಂತಹ ಮತ್ತಷ್ಟು ಬರಹಗಳಿಗಾಗಿ ನಮ್ಮನ್ನು ಫಾಲೋ ಮಾಡಿ
🌐 ಬ್ಲಾಗ್ ಫಾಲೋ ಮಾಡಿDisclaimer (ಹಕ್ಕು ನಿರಾಕರಣೆ)
ಗಮನಿಸಿ: ಈ ಲೇಖನವು ಇತಿಹಾಸದ ದಾಖಲೆಗಳು, ಪುರಾಣಗಳು ಮತ್ತು ಸಾರ್ವಜನಿಕವಾಗಿ ಲಭ್ಯವಿರುವ ಮಾಹಿತಿಯ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಲಾದ ಒಂದು ವಿಶ್ಲೇಷಣಾತ್ಮಕ ಕಥಾರೂಪದ ಬರಹವಾಗಿದೆ. ಇದು ಕೇವಲ ಶೈಕ್ಷಣಿಕ ಮತ್ತು ಮಾಹಿತಿ ನೀಡುವ ಉದ್ದೇಶವನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದು, ಯಾವುದೇ ವ್ಯಕ್ತಿ, ಧರ್ಮ ಅಥವಾ ಸಮುದಾಯದ ಭಾವನೆಗಳಿಗೆ ಧಕ್ಕೆ ತರುವ ಉದ್ದೇಶವನ್ನು ಹೊಂದಿಲ್ಲ.
ಕಾಮೆಂಟ್ಗಳು
ಕಾಮೆಂಟ್ ಪೋಸ್ಟ್ ಮಾಡಿ