"ಹೊಸ ವರ್ಷದ ಸಂಭ್ರಮ: ಅಂಗಳದ ರಂಗೋಲಿಯಿಂದ ಕ್ಲಬ್ ಪಾರ್ಟಿಯವರೆಗೆ; ನಾವು ಕಳೆದುಕೊಂಡಿದ್ದೇನು?"

"ಬದಲಾದ ಕಾಲಘಟ್ಟ: ಮಣ್ಣಿನ ಅಂಗಳದ ಮುಗ್ಧ ರಂಗೋಲಿಯಿಂದ ಹಿಡಿದು ಆಧುನಿಕ ಕ್ಲಬ್ ಪಾರ್ಟಿಗಳ ಅಬ್ಬರದವರೆಗೆ ಹೊಸ ವರ್ಷದ ಪಯಣ."

ಕಾಲ ಉರುಳಿದಂತೆ ಮನುಷ್ಯನ ಜೀವನಶೈಲಿ ಬದಲಾಗುವುದು ಸಹಜ. ಆದರೆ ಕೆಲವು ಬದಲಾವಣೆಗಳು ನಮಗೆ ಅರಿಯದಂತೆಯೇ ನಮ್ಮೊಳಗಿನ ಆತ್ಮೀಯತೆಯನ್ನು ಕಿತ್ತುಕೊಂಡಿರುತ್ತವೆ. ಇದಕ್ಕೆ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಉದಾಹರಣೆ ಎಂದರೆ ನಾವು ಆಚರಿಸುವ 'ಹೊಸ ವರ್ಷ'. ಇಂದು ಕ್ಯಾಲೆಂಡರ್ ಬದಲಾದ ತಕ್ಷಣ ಅಬ್ಬರದ ಸಂಗೀತ, ಮದ್ಯದ ಅಮಲು ಮತ್ತು ಸಾಮಾಜಿಕ ಜಾಲತಾಣಗಳಲ್ಲಿನ 'ಸ್ಟೇಟಸ್'ಗಳೇ ಹಬ್ಬದ ಹೂರಣವಾಗಿವೆ. ಆದರೆ ಇಪ್ಪತ್ತು-ಇಪ್ಪತ್ತೈದು ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ಹೋಗಿ ನೋಡಿದರೆ, ಅಲ್ಲಿ ಹೊಸ ವರ್ಷವೆಂದರೆ ಅದೊಂದು ಭರವಸೆಯ ಹಬ್ಬವಾಗಿತ್ತು.

೧. ಅಂಗಳದ ರಂಗೋಲಿ ಮತ್ತು ಮಣ್ಣಿನ ವಾಸನೆ

ಅಂದು ಹೊಸ ವರ್ಷದ ಮುನ್ನಾದಿನವೇ ತಯಾರಿ ಶುರುವಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಇಂದಿನಂತೆ ಕಾಂಕ್ರೀಟ್ ಕಾಡುಗಳು ಅಂದು ಅಷ್ಟಾಗಿ ಬೆಳೆದಿರಲಿಲ್ಲ. ಪಟ್ಟಣಗಳಲ್ಲೂ ಪ್ರತಿ ಮನೆಯ ಮುಂದೆ ವಿಶಾಲವಾದ ಮಣ್ಣಿನ ಅಂಗಳವಿರುತ್ತಿತ್ತು. ಹೊಸ ವರ್ಷದ ಸಂಭ್ರಮಕ್ಕೆ ನಾಂದಿ ಹಾಡುವುದೇ ಮನೆಯ ಮುಂದಿನ ಅಂಗಳವನ್ನು ಸಗಣಿ ನೀರಿನಿಂದ ಸಾರಿಸುವುದು.

ಅಂದು ಸಗಣಿ ತರುವುದೇ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಸಾಹಸ ಮತ್ತು ಸಂಭ್ರಮದ ಕೆಲಸವಾಗಿತ್ತು. ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಎದ್ದು ಪಕ್ಕದ ಮನೆಯವರ ಕೊಟ್ಟಿಗೆಗೋ ಅಥವಾ ಬಯಲು ಪ್ರದೇಶಕ್ಕೋ ಹೋಗಿ ಸಗಣಿ ಆಯ್ದು ತರುವುದು, ಅದರಲ್ಲಿನ ಆ ಮಣ್ಣಿನ ವಾಸನೆ ಇಂದಿನ ಪರ್ಫ್ಯೂಮ್‌ಗಳಿಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಆಪ್ತವಾಗಿತ್ತು. ಆ ಸಗಣಿ ಸಾರಿಸಿದ ಅಂಗಳದ ಮೇಲೆ ರಂಗೋಲಿ ಪುಡಿಯಿಂದ ದೊಡ್ಡದಾಗಿ 'ಹೊಸ ವರ್ಷದ ಶುಭಾಶಯಗಳು' ಎಂದು ಬರೆಯುವುದು ಒಂದು ಹೆಮ್ಮೆಯ ವಿಷಯ. ಬಣ್ಣ ಬಣ್ಣದ ರಂಗೋಲಿ ಪುಡಿಗಳಿಂದ ಅಂಗಳವನ್ನು ಅಲಂಕರಿಸಿ, ಅದಕ್ಕೆ ಸಂಜೆ ದೀಪವಿಟ್ಟಾಗ ಸಿಗುತ್ತಿದ್ದ ನೆಮ್ಮದಿ ಇಂದು ದುಬಾರಿ ಹೋಟೆಲ್‌ಗಳ ಪಾರ್ಟಿಗಳಲ್ಲಿ ಖಂಡಿತ ಸಿಗದು.

೨. ನಿರ್ಧಾರಗಳ (Resolutions) ಗಂಭೀರತೆ

ಇಂದು ಹೊಸ ವರ್ಷದ ನಿರ್ಧಾರಗಳು ಕೇವಲ ಒಂದು ದಿನದ 'ಟ್ರೆಂಡ್' ಆಗಿ ಉಳಿದಿವೆ. ಜಿಮ್‌ಗೆ ಹೋಗುತ್ತೇನೆ ಅಥವಾ ಡಯಟ್ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ ಎಂದು ಸಾಮಾಜಿಕ ಜಾಲತಾಣಗಳಲ್ಲಿ ಹಾಕಿಕೊಳ್ಳುವ ನಿರ್ಧಾರಗಳು ಎರಡನೇ ದಿನಕ್ಕೇ ಮರೆತುಹೋಗುತ್ತವೆ.

ಆದರೆ ಅಂದು ಹಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಹೊಸ ವರ್ಷವೆಂದರೆ ಆತ್ಮಾವಲೋಕನದ ಸಮಯವಾಗಿತ್ತು. "ನನ್ನ ಜೀವನದ ಒಂದು ವರ್ಷ ಕಳೆಯಿತು, ನಾನು ಏನು ಸಾಧಿಸಿದೆ? ಮುಂದಿನ ವರ್ಷ ನಾನು ಹೇಗೆ ಬದಲಾಗಬೇಕು?" ಎಂಬ ಚಿಂತನೆ ಇರುತ್ತಿತ್ತು. ಕೆಟ್ಟ ಚಟಗಳನ್ನು ಬಿಡುವುದು, ಓದಿನಲ್ಲಿ ಗಮನ ಹರಿಸುವುದು ಅಥವಾ ಕುಟುಂಬದ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯನ್ನು ಹೊರುವುದು - ಇಂತಹ ವಿಷಯಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಜನರು ಗಂಭೀರವಾಗಿ ಯೋಚಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಹಳೆಯ ಕಹಿ ನೆನಪುಗಳನ್ನು ಮರೆತು, ಹೊಸ ಬದುಕು ಕಟ್ಟಿಕೊಳ್ಳುವ ದೃಢ ಸಂಕಲ್ಪ ಅಂದು ಮನೆಮಾತಾಗಿತ್ತು. ಅದು ಕೇವಲ ಒಂದು ದಿನದ ಆಚರಣೆಯಾಗಿರದೆ, ಜೀವನದ ದಿಕ್ಕನ್ನು ಬದಲಿಸುವ ತಿರುವಾಗಿತ್ತು.

೩. ಶುಭಾಶಯ ಪತ್ರಗಳ (Greeting Cards) ಆ ಕಾಲ

ಇಂದು ವಾಟ್ಸಾಪ್‌ನಲ್ಲಿ ಒಂದು 'ಫಾರ್ವರ್ಡ್' ಮೆಸೇಜ್ ಕಳುಹಿಸಿದರೆ ಕೆಲಸ ಮುಗಿಯಿತು. ಅದರಲ್ಲಿ ಭಾವನೆಗಳಿಗಿಂತ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನವೇ ಹೆಚ್ಚಿದೆ. ಆದರೆ ಅಂದು? ಹದಿನೈದು ದಿನಗಳ ಮುಂಚೆಯೇ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ಬಣ್ಣ ಬಣ್ಣದ ಗ್ರೀಟಿಂಗ್ ಕಾರ್ಡ್‌ಗಳು ರಾರಾಜಿಸುತ್ತಿದ್ದವು. ಒಂದು ರೂಪಾಯಿಯಿಂದ ಹಿಡಿದು ಹತ್ತು ರೂಪಾಯಿಯವರೆಗಿನ ಕಾರ್ಡ್‌ಗಳನ್ನು ನೋಡಿ ನೋಡಿ ಆರಿಸುವುದೇ ಒಂದು ಸಂಭ್ರಮ.

ಗೆಳೆಯರಿಗೆ, ಸಂಬಂಧಿಕರಿಗೆ ಕೈಬರಹದಲ್ಲಿ ಶುಭಾಶಯ ಬರೆದು ಪೋಸ್ಟ್ ಮಾಡುವುದು, ಆ ಕಾರ್ಡ್ ಅವರಿಗೆ ತಲುಪಿತೇ ಎಂದು ಕಾಯುವುದು - ಆ ಕಾಯುವಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ರೀತಿಯ ಮಧುರವಾದ ಪ್ರೀತಿಯಿತ್ತು. ಇಂದು ಮೊಬೈಲ್ ಫೋನ್‌ನ ಒಂದು ಕ್ಲಿಕ್‌ನಲ್ಲಿ ಸಾವಿರಾರು ಜನರಿಗೆ ಶುಭಾಶಯ ತಲುಪಬಹುದು, ಆದರೆ ಅಂದು ಒಂದು ಕಾರ್ಡ್‌ನಲ್ಲಿ ಇರುತ್ತಿದ್ದ ಆಪ್ತತೆ ಇಂದು ಸಾವಿರ ಸಂದೇಶಗಳಲ್ಲಿದ್ದರೂ ಸಿಗುತ್ತಿಲ್ಲ.

೪. ಆಡಂಬರ ವರ್ಸಸ್ ಸರಳತೆ

ಇಂದಿನ ಹೊಸ ವರ್ಷಾಚರಣೆ ಎಂದರೆ ಅದು 'ಪ್ರದರ್ಶನ'ದ ಹಬ್ಬವಾಗಿದೆ. ಯಾರು ಎಷ್ಟು ದೊಡ್ಡ ಹೋಟೆಲ್‌ಗೆ ಹೋದರು? ಎಷ್ಟು ದುಬಾರಿ ಮದ್ಯ ಸೇವಿಸಿದರು? ಎಷ್ಟು ಜೋರಾಗಿ ಡಿಜೆ ಹಾಕಿದರು? ಎಂಬುದೇ ಮುಖ್ಯವಾಗಿದೆ. ಸಂಭ್ರಮದ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವ ಅತಿರೇಕಗಳು ಹೊಸ ವರ್ಷದ ನಿಜವಾದ ಉದ್ದೇಶವನ್ನೇ ಮರೆಮಾಚಿವೆ.

ಹಿಂದೆ ಸಂಭ್ರಮವೆಂದರೆ ಅದು ಮನೆಯವರೊಂದಿಗೆ ಕಳೆಯುವ ಸಮಯವಾಗಿತ್ತು. ಅಮ್ಮ ಮಾಡುವ ವಿಶೇಷ ಅಡುಗೆ, ಸಂಜೆ ದೇವಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ ಹೋಗುವುದು, ನೆರೆಹೊರೆಯವರ ಮನೆಗೆ ಹೋಗಿ ಶುಭಾಶಯ ಕೋರುವುದು - ಇವಿಷ್ಟೇ ಅಂದಿನ ಆಚರಣೆಯಾಗಿದ್ದವು. ಅಲ್ಲಿ ಕುಡಿತದ ಅಬ್ಬರವಿರಲಿಲ್ಲ, ಬದಲು ಪ್ರೀತಿಯ ಸಿಹಿಯಿತ್ತು. ಮನುಷ್ಯ ಸಂಬಂಧಗಳಿಗೆ ಅಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಿನ ಬೆಲೆಯಿತ್ತು.

೫. ಬದಲಾದ ದೃಷ್ಟಿಕೋನ

ತಾಂತ್ರಿಕವಾಗಿ ನಾವು ಮುಂದುವರಿದಿದ್ದೇವೆ ನಿಜ, ಆದರೆ ಭಾವನಾತ್ಮಕವಾಗಿ ನಾವು ಹಿಂದಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದೇವೆಯೇ ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆ ಕಾಡುತ್ತದೆ. ಇಂದಿನ ಪೀಳಿಗೆಗೆ ಹೊಸ ವರ್ಷವೆಂದರೆ ಕೇವಲ "Nightlife". ಒಂದು ವರ್ಷ ನಮ್ಮ ಬದುಕಿನಿಂದ ಕರಗಿಹೋಗಿದೆ, ನಾವು ಸಾವಿಗೆ ಒಂದು ವರ್ಷ ಹತ್ತಿರವಾಗಿದ್ದೇವೆ ಅಥವಾ ಸಾಧನೆಯ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ವರ್ಷ ಕಳೆದಿದ್ದೇವೆ ಎಂಬ ಅರಿವು ಕಡಿಮೆಯಾಗುತ್ತಿದೆ.

ಅಂದು ನಾವು ಹೊಸ ವರ್ಷವನ್ನು ಸ್ವಾಗತಿಸುತ್ತಿದ್ದ ರೀತಿ 'ವಿನಯ'ದಿಂದ ಕೂಡಿತ್ತು. ಇಂದು ಅದು 'ಅಹಂಕಾರ' ಮತ್ತು 'ಅಬ್ಬರ'ದಿಂದ ಕೂಡಿದೆ. ಅಂದಿನ ಆ ಸಗಣಿ ಸಾರಿಸಿದ ಅಂಗಳದ ಸಂಸ್ಕೃತಿ ನಮ್ಮನ್ನು ಭೂಮಿಗೆ ಹತ್ತಿರವಾಗಿಸಿತ್ತು. ಇಂದಿನ ಪಾರ್ಟಿ ಸಂಸ್ಕೃತಿ ನಮ್ಮನ್ನು ಕೇವಲ ಕ್ಷಣಿಕ ಸುಖಕ್ಕೆ ಸೀಮಿತಗೊಳಿಸಿದೆ.

೬. ಶಾಲಾ ದಿನಗಳ ಮರೆಯಲಾಗದ ಸಂಭ್ರಮ

ಹೊಸ ವರ್ಷ ಹತ್ತಿರ ಬರುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ರೀತಿಯ ವಿದ್ಯುತ್ ಸಂಚಲನ ಶುರುವಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಇಂದಿನ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಹೊಸ ವರ್ಷವೆಂದರೆ ರಜೆ ಅಥವಾ ಪೋಷಕರೊಂದಿಗೆ ಹೊರಗೆ ಹೋಗುವುದು. ಆದರೆ ನಮಗೆ ಶಾಲೆಯೇ ಹಬ್ಬದ ಮೈದಾನವಾಗಿತ್ತು. ಡಿಸೆಂಬರ್ ಕೊನೆಯ ವಾರ ಬಂತೆಂದರೆ ಸಾಕು, ನಮ್ಮ ಬ್ಯಾಗ್‌ಗಳಲ್ಲಿ ಪುಸ್ತಕಗಳಿಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಗ್ರೀಟಿಂಗ್ ಕಾರ್ಡ್‌ಗಳು ಮತ್ತು ಬಣ್ಣದ ಪೆನ್ನುಗಳೇ ತುಂಬಿರುತ್ತಿದ್ದವು.

• ಆತ್ಮೀಯತೆಯ ಶುಭಾಶಯ ಪತ್ರಗಳು: ಅಂದು ಅಂಗಡಿಯಿಂದ ಕಾರ್ಡ್ ಕೊಳ್ಳುವವರ ಸಂಖ್ಯೆಗಿಂತ, ತಾವೇ ಸ್ವತಃ ಕಾರ್ಡ್ ತಯಾರಿಸುವವರ ಸಂಖ್ಯೆ ಹೆಚ್ಚಿತ್ತು. ಡ್ರಾಯಿಂಗ್ ಶೀಟ್ ಕತ್ತರಿಸಿ, ಅದಕ್ಕೆ ಜಿಕಿಕಿ (Glitter) ಹಚ್ಚಿ, ಅಕ್ಕಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಹೂವಿನ ಚಿತ್ರ ಬಿಡಿಸಿ, "Wishing You A Happy New Year" ಎಂದು ವಿನ್ಯಾಸವಾಗಿ ಬರೆಯುವುದರಲ್ಲಿ ಒಂದು ರೀತಿಯ ಸೃಜನಶೀಲತೆ ಇರುತ್ತಿತ್ತು. ನಮ್ಮ ಪ್ರೀತಿಯ ಶಿಕ್ಷಕರಿಗೆ ನೀಡಲು ಒಂದು ವಿಶೇಷ ಕಾರ್ಡ್, ಬೆಸ್ಟ್ ಫ್ರೆಂಡ್‌ಗೆ ಒಂದು, ಹೀಗೆ ವಿಂಗಡಣೆ ಇರುತ್ತಿತ್ತು. ಆ ಕಾರ್ಡ್‌ಗಳನ್ನು ಪರಸ್ಪರ ವಿನಿಮಯ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವಾಗ ಅನುಭವಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಆ ಹೆಮ್ಮೆ ಇಂದಿನ ವಾಟ್ಸಾಪ್ ಇಮೋಜಿಗಳಲ್ಲಿ ಖಂಡಿತ ಸಿಗುವುದಿಲ್ಲ.

• ಕಪ್ಪು ಹಲಗೆಯ ಮೇಲಿನ ಕಲೆ: ಜನವರಿ ಒಂದರಂದು ಶಾಲೆಗೆ ಹೋದರೆ, ತರಗತಿಯ 'ಬ್ಲ್ಯಾಕ್ ಬೋರ್ಡ್' ಪೂರ್ತಿ ಬಣ್ಣದ ಸೀಮೆಸುಣ್ಣದ (Chalk piece) ಚಿತ್ರಗಳಿಂದ ತುಂಬಿರುತ್ತಿತ್ತು. ಪ್ರತಿ ತರಗತಿಯಲ್ಲೂ ಒಬ್ಬ "ಆರ್ಟಿಸ್ಟ್" ಇರುತ್ತಿದ್ದ. ಆತ ಬೋರ್ಡ್ ಮೇಲೆ ದೊಡ್ಡದಾಗಿ ಹೊಸ ವರ್ಷದ ಶುಭಾಶಯ ಬರೆದು, ಸುತ್ತಲೂ ಬಳ್ಳಿಗಳನ್ನು ಬಿಡಿಸುತ್ತಿದ್ದ. ಆ ದಿನ ಶಿಕ್ಷಕರು ಕೂಡಾ ಪಾಠ ಮಾಡುವುದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ, ನಮಗೆ ಜೀವನದ ಪಾಠಗಳನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದರು. ಹೊಸ ವರ್ಷದಲ್ಲಿ ನಾವು ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಾದ ಬದಲಾವಣೆಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಹಿತವಚನ ನೀಡುತ್ತಿದ್ದರು.

• ಡೈರಿ ಬರೆಯುವ ಹವ್ಯಾಸ: ಹೊಸ ವರ್ಷ ಬಂತೆಂದರೆ ಸಾಕು, ಅಪ್ಪನಿಗೆ ಆಫೀಸಿನಿಂದ ಸಿಗುತ್ತಿದ್ದ ಹೊಸ ಡೈರಿಯ ಮೇಲೆ ನಮ್ಮ ಕಣ್ಣು ಬೀಳುತ್ತಿತ್ತು. "ಈ ವರ್ಷದಿಂದ ನಾನು ದಿನಾ ಡೈರಿ ಬರೆಯುತ್ತೇನೆ" ಎಂಬ ದೃಢ ಸಂಕಲ್ಪದೊಂದಿಗೆ ಮೊದಲ ಪುಟದಲ್ಲಿ ಸುಂದರವಾಗಿ ಹೆಸರು ಬರೆದು ಆರಂಭಿಸುತ್ತಿದ್ದೆವು. ಅದು ಕೇವಲ ನಾಲ್ಕೈದು ದಿನ ಮಾತ್ರ ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದರೂ, ಆ ಹೊಸ ಡೈರಿಯ ವಾಸನೆ ಮತ್ತು ಅದರಲ್ಲಿ ಜೀವನವನ್ನು ದಾಖಲಿಸಬೇಕೆಂಬ ಹಂಬಲ ಹೊಸ ವರ್ಷದ ವಿಶೇಷವಾಗಿತ್ತು.

• ಚಾಕಲೇಟ್ ಹಂಚುವ ಸಡಗರ: ಅಂದು ದೊಡ್ಡ ಪಾರ್ಟಿಗಳಿರಲಿಲ್ಲ. ಯಾರದಾದರೂ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಹೊಸ ವರ್ಷಕ್ಕೆ ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಏನಾದರೂ ಮಾಡಿದ್ದರೆ ಅದನ್ನು ಶಾಲೆಗೆ ತಂದು ಫ್ರೆಂಡ್ಸ್ ಜೊತೆ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಅಥವಾ ಸಣ್ಣ ಸಣ್ಣ ಚಾಕಲೇಟ್ ಹಂಚುವುದೇ ದೊಡ್ಡ ಹಬ್ಬವಾಗಿತ್ತು. ಬಡವ-ಬಲ್ಲಿದ ಎಂಬ ಭೇದವಿಲ್ಲದೆ ಎಲ್ಲರೂ ಒಂದಾಗಿ ಬೆಂಚ್ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತು ಹರಟೆ ಹೊಡೆಯುತ್ತಾ ಆಚರಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಆ ಕ್ಷಣಗಳು ಇಂದಿಗೂ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಕಟ್ಟಿದಂತಿದೆ.

೭. ಬದಲಾದ ಸಂಸ್ಕೃತಿ ಮತ್ತು ಕಳೆದುಹೋದ ಮುಗ್ಧತೆ

ಇಂದು ಶಾಲೆಗಳಿಗೆ ಹೊಸ ವರ್ಷದ ನಿಮಿತ್ತ ರಜೆ ಇರುತ್ತದೆ ಅಥವಾ ಮಕ್ಕಳು ಮೊಬೈಲ್ ಫೋನ್‌ಗಳಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿರುತ್ತಾರೆ. ಅಂದು ನಮಗೆ ಹೊಸ ವರ್ಷವೆಂದರೆ ಗೆಳೆಯರನ್ನು ಭೇಟಿಯಾಗುವ ನೆಪವಾಗಿತ್ತು. ಇಂದು ಗೆಳೆಯರ ನಡುವೆ "ಯಾರು ಎಲ್ಲಿಗೆ ಟ್ರಿಪ್ ಹೋದರು?" ಎಂಬ ಸ್ಪರ್ಧೆ ನಡೆದರೆ, ಅಂದು "ಯಾರಿಗೆ ಎಷ್ಟು ಗ್ರೀಟಿಂಗ್ ಕಾರ್ಡ್ ಬಂತು?" ಎಂಬ ಸೌಮ್ಯವಾದ ಸ್ಪರ್ಧೆ ಇರುತ್ತಿತ್ತು.

ನಾವು ಸಗಣಿ ತರಲು ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದ ಆ ಬಯಲುಗಳು ಇಂದು ಅಪಾರ್ಟ್‌ಮೆಂಟ್‌ಗಳಾಗಿವೆ. ನಾವು ರಂಗೋಲಿ ಹಾಕುತ್ತಿದ್ದ ಆ ಮಣ್ಣಿನ ಅಂಗಳಗಳು ಇಂದು ಟೈಲ್ಸ್‌ಗಳಿಂದ ಮುಚ್ಚಿಹೋಗಿವೆ. ಆದರೆ ಆ ನೆನಪುಗಳು ಮಾತ್ರ ಎಂದಿಗೂ ಮಾಸದ ರಂಗೋಲಿಯಂತೆ ನಮ್ಮ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಉಳಿದಿವೆ.

೮. ಬೆಳಗಿನ 'ದೇವಸ್ಥಾನದ ಸಾಲು' ಮತ್ತು ಹಿರಿಯರ ಆಶೀರ್ವಾದ

ಅಂದು ಹೊಸ ವರ್ಷದ ಮೊದಲ ಸೂರ್ಯೋದಯವು ಅಬ್ಬರದ ಮ್ಯೂಸಿಕ್‌ನೊಂದಿಗೆ ಶುರುವಾಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ, ಬದಲಾಗಿ ದೇವಸ್ಥಾನದ ಘಂಟಾನಾದದೊಂದಿಗೆ ಆರಂಭವಾಗುತ್ತಿತ್ತು.

• ದೈವಭಕ್ತಿ: ಜನವರಿ ಒಂದರಂದು ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಬೇಗ ಎದ್ದು, ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ ಹತ್ತಿರದ ದೇವಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ದೈವದರ್ಶನ ಪಡೆಯುವುದು ಒಂದು ಅಲಿಖಿತ ನಿಯಮವಾಗಿತ್ತು. ಹೊಸ ವರ್ಷದ ಪಂಚಾಂಗ ಶ್ರವಣ ಅಥವಾ ದೇವರ ಮುಂದೆ ನಿಂತು "ಈ ವರ್ಷ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಒಳ್ಳೆಯದಾಗಲಿ" ಎಂದು ಬೇಡಿಕೊಳ್ಳುವ ಆ ನಿಷ್ಕಲ್ಮಶ ಭಕ್ತಿಯೇ ಒಂದು ಶಕ್ತಿ.

• ಹಿರಿಯರ ಪಾದಸ್ಪರ್ಶ: ಮನೆಯಲ್ಲಿ ತಂದೆ-ತಾಯಿ ಮತ್ತು ಹಿರಿಯರ ಕಾಲಿಗೆ ಬಿದ್ದು ಆಶೀರ್ವಾದ ಪಡೆಯುವುದು ಅಂದಿನ ಹೊಸ ವರ್ಷದ ಮೊದಲ ಕೆಲಸವಾಗಿತ್ತು. ಇಂದು ಮೊಬೈಲ್‌ನಲ್ಲಿ 'Happy New Year' ಎಂದು ಟೈಪ್ ಮಾಡುವ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯಲ್ಲಿ, ಹಿರಿಯರ ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದ ಆ ತೃಪ್ತಿಯ ನಗು ಮತ್ತು ಅವರು ನೀಡುತ್ತಿದ್ದ ಹತ್ತು ರೂಪಾಯಿಯ 'ಹರಕೆ ಹಣ'ದ ಮೌಲ್ಯ ಯಾರಿಗೂ ತಿಳಿಯುತ್ತಿಲ್ಲ.

೯. ದೂರದರ್ಶನದ ವಿಶೇಷ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳು ಮತ್ತು ರೇಡಿಯೋ ಹಲೋ

ಇಂದು ಸಾವಿರಾರು ಚಾನೆಲ್‌ಗಳು, ಓಟಿಟಿಗಳು ಇರಬಹುದು. ಆದರೆ ಅಂದು ನಮಗೆ ಇದ್ದದ್ದು ಒಂದೇ 'ದೂರದರ್ಶನ' (Chandana).

• ಟಿವಿ ಸಂಭ್ರಮ: ಹೊಸ ವರ್ಷದ ಅಂಗವಾಗಿ ಪ್ರಸಾರವಾಗುತ್ತಿದ್ದ ವಿಶೇಷ ಚಿತ್ರಗೀತೆಗಳ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ ಅಥವಾ ಹಾಸ್ಯ ನಾಟಕಗಳನ್ನು ಇಡೀ ಕುಟುಂಬ ಒಟ್ಟಾಗಿ ಕುಳಿತು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದ ಆ ಸುಖವೇ ಬೇರೆ.

• ರೇಡಿಯೋ ಗೀತೆಗಳು: ರೇಡಿಯೋದಲ್ಲಿ ನೆಚ್ಚಿನ ಹಾಡನ್ನು ಕೇಳಲು ಪತ್ರ ಬರೆಯುವುದು ಅಥವಾ ಫೋನ್ ಮಾಡಿ ಶುಭಾಶಯ ತಿಳಿಸುವುದು ಅಂದಿನ ಅತಿ ದೊಡ್ಡ ಹವ್ಯಾಸವಾಗಿತ್ತು. ಅಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಹಾಡಿಗೂ ಒಂದು ಕಥೆಯಿತ್ತು, ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಶುಭಾಶಯಕ್ಕೂ ಒಂದು ಅರ್ಥವಿತ್ತು. ಇಂದು ಬೆರಳ ತುದಿಯಲ್ಲಿ ಸಂಗೀತವಿದ್ದರೂ, ಅಂದಿನ ಆ 'ಕಾಯುವಿಕೆಯಲ್ಲಿ' ಇದ್ದ ಸುಖ ಇಂದು ಮರೆಯಾಗಿದೆ.

ಕೊನೆಯ ಮಾತು

ಕಾಲಚಕ್ರ ಉರುಳುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತದೆ. ಬದಲಾವಣೆ ಜಗದ ನಿಯಮ ಹೌದು. ಆದರೆ ಆ ಬದಲಾವಣೆ ನಮ್ಮ ಮೂಲ ಸಂಸ್ಕಾರ ಮತ್ತು ಮುಗ್ಧತೆಯನ್ನು ಬಲಿ ಪಡೆಯಬಾರದು. ನಾವು ಮತ್ತೆ ಆ ಹಳೆಯ ದಿನಗಳತ್ತ ಮರಳಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲದಿದ್ದರೂ, ಅಂದಿನ ಆಶಯಗಳನ್ನು ಇಂದಿನ ದಿನಗಳಲ್ಲೂ ಅಳವಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಬಹುದು.

ಹೊಸ ವರ್ಷವೆಂದರೆ ಕೇವಲ ಕುಡಿತ-ಕುಣಿತವಲ್ಲ, ಅದೊಂದು ಹೊಸ ಹುಟ್ಟು. ನಮ್ಮೊಳಗಿನ ಕೆಟ್ಟದ್ದನ್ನು ಸುಟ್ಟು, ಒಳ್ಳೆಯತನವನ್ನು ಬೆಳೆಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಪವಿತ್ರ ಸಂದರ್ಭ. ಅಂಗಳದಲ್ಲಿ ರಂಗೋಲಿ ಹಾಕದಿದ್ದರೂ ಪರವಾಗಿಲ್ಲ, ಮನಸ್ಸಿನ ಅಂಗಳದಲ್ಲಿ ಪ್ರೀತಿ ಮತ್ತು ಭರವಸೆಯ ರಂಗೋಲಿಯನ್ನು ಬಿಡಿಸೋಣ. ಆಡಂಬರಕ್ಕಿಂತ ಆತ್ಮೀಯತೆಗೆ ಹೆಚ್ಚು ಬೆಲೆ ಕೊಡೋಣ.

"ಈ ಲೇಖನ ನಿಮಗೂ ಹಳೆಯ ನೆನಪುಗಳನ್ನು ನೆನಪಿಸಿದರೆ, ದಯವಿಟ್ಟು ಇದನ್ನು ನಿಮ್ಮ ಸ್ನೇಹಿತರೊಂದಿಗೆ ಶೇರ್ ಮಾಡಿ ಮತ್ತು ನಿಮ್ಮ ಅನಿಸಿಕೆಗಳನ್ನು ಕಮೆಂಟ್ ಮೂಲಕ ತಿಳಿಸಿ."

ಲೇಖನ: ರವಿ ಬೂಕನಬೆಟ್ಟ

ಚಿತ್ರ ಕೃಪೆ ಮತ್ತು ಮಾಹಿತಿ: ಗೂಗಲ್ (ಜೆಮಿನಿ)